Werkwijze Dini Veldman

Laat hem los

Mijn manier van werken heeft zich door de jaren heen ontwikkeld, is niet in één keer ontstaan.
Een aantal jaren terug ging ik mijn echtgenoot behandelen. Hij lag op de behandeltafel en ik stond aan het hoofdeinde en stemde mij af, waarna ik innerlijk hoorde: “Je moet bereid zijn om hem los te laten. Je kunt hem behandelen, maar laat hem los.” Het was voor mij duidelijk dat ik hem kwijt zou raken als ik hem zou behandelen, maar hoe, dat kreeg ik niet door. En het eerste wat ik dacht was: “Ja, maar ik wil hem niet kwijt.” 
Ook dat ik hem moest behandelen omdat dat voor hem zo belangrijk was, kwam zo duidelijk binnen. Er was geen enkele twijfel in mij of het klopte, van mij werd alleen gevraagd om te doen of te weigeren.
Dat was een enorme overwinning, hem zo los te laten dat ik hem kon behandelen. Dat moment kan ik nog steeds voelen, dat de bereidheid gevraagd werd om hem af te staan aan de dood. Zo voelde ik dat.

Opnieuw geboren

Na die tijd ben ik gaan beseffen dat je ook opnieuw geboren kunt worden in dit leven.
Ik kreeg opeens in de gaten dat hij veranderde. Dat we elkaar veel nader kwamen, meer een. Het begon mij te dagen dat je iemand ook op een andere manier ‘kwijt kunt raken’.
Maar dat doet niets af aan wat er van me werd gevraagd.
Ik weet ook nog dat ik een beetje verontwaardigd naar het Hogere heb 'gekeken' zo van "Konden jullie mij dat nu niet vertellen en al die angst besparen?"

Volledige overgave

Nu weet ik dat het om mijn bereidheid ging om te doen wat van mij gevraagd wordt.
De impact van wat toen gebeurd is, wordt mij steeds duidelijker. Ook hoe ik veranderd ben hierdoor. Ik heb geleerd om me volledig over te geven zelfs als ik daarvoor degene die mij het liefste is, los zou moeten laten. Deze overgave is de basis geworden van mijn behandelingen.

Niet zeuren, maar klaarstaan

Niet zo lang geleden mocht ik gebruik maken van het kanaal van Bas en Maria met de Aartsengelen om antwoord te krijgen op een vraag. Ik weet niet meer precies hoe ik de vraag gesteld heb, maar het kwam erop neer dat ik wilde weten wat ik nog meer moest doen. Het antwoord was heel duidelijk en scherp: “Niet zeuren, maar klaarstaan. Dat is het enige dat je moet doen, klaarstaan.”
Nou, dat is dus eigenlijk mijn werkwijze. Ik sta maar klaar.

Lijntje met boven

Mijn lijntje met boven loopt tegenwoordig eigenlijk altijd wel, daar stem ik me inmiddels niet meer bewust op af.
Een voorbeeld: Niet zo lang geleden was ik aan het afwassen, en ik voelde hoe ik als het ware bij mijn schouder gepakt werd. “Eerst nog even dit”, zeg ik dan innerlijk.
Dan wordt het op de één of andere manier dringender, en dan moet ik naar de behandelkamer. Daar ga ik meestal op het labyrint staan, want dat gebruik ik veel. Als er voor mij nog iets helder wil worden, gebeurt het op die plek. Dan geef ik toestemming: “O.k., kom maar op...”
En ik voelde hoe er van alles in mijn lichaam stagneerde. Nu waren we rond die tijd bezig met een verbouwing van ons huis en mijn zoon had onder mijn behandelkamer een gigantische mierenkolonie ontdekt.
Terwijl ik daar met mijn gestagneerde lijf sta, voel ik ineens een verbinding met die mierenkolonie, alles ging stromen. Kennelijk mocht ik informatie doorgeven aan die mieren.

Ineens weet ik het

Zo werkt het eigenlijk ook met cliënten.
Wanneer ze er net zijn, ben ik eerst gewoon maar wat met hen aan het praten en ondertussen loopt mijn lijntje wel door. En dan ineens weet ik het, als het tijd is om op de behandeltafel te gaan liggen en de behandeling te starten. Een ander moment gebeurt het spontaan, in het gesprek. Dan voel ik me ook echt geleid, vaak weet ik zelf niet meer wat ik gezegd heb.

Alsof ik hem ben

Een bijzondere situatie deed zich vorige week voor. Ik was een stevige vent aan het behandelen, die ik al langer ken. Hij lag op de behandeltafel, ik stond aan het hoofdeinde, en ineens voel ik mij alsof ik hem ben. Dat was heel idioot. Ik weet helemaal niet hoe het voelt om een man te zijn en toch voelde ik het ineens. En er gebeurde van alles. Wat dat allemaal was, weet ik niet.
Na afloop vertelde ik hem dat ook. “Nou”, antwoordde hij, “Ik voel me bevrijd van van alles.”

Letterlijk een spiegel

Afgelopen week behandelde ik een vrouw die handlijnkunde studeert. Het bijzondere is, dat zij van alles in mijn handen kan ontdekken wat van haar is. De lijnen in mijn handen veranderen dan ook letterlijk. Ik word dan kennelijk letterlijk een spiegel.

Mijn leven en werk zijn één geheel

Ik sta klaar, dat is dus hoe ik werk. En mijn leven en werk zijn één geheel. Het is niet het Project en ik, of ik en het Project, het is één geheel, en dat voelt al heel lang zo.
Wanneer iets goed voor me voelt, doe ik het. Of dat dan in lijn is met het Project, zal me eerlijk gezegd een worst zijn. Als Bas en Maria zouden zeggen: “Dat mag niet”, maar het voelt voor mij goed, dan doe ik het toch, omdat ik voel dat het geleid is.
Ik heb dat ook naar Bas en Maria gemaild en ik kreeg als antwoord dat wat ik doe altijd werkt, juist omdat ik me laat leiden.

Wanneer ik iets doe dat niet akkoord is, dan ga ik me gewoon niet lekker voelen, dus dat is ook erg handig. Dan weet ik het weer.

Maar verder werk ik eigenlijk met alles wat op dat moment goed voelt, of het nu kosmische dag of nacht is. En ik voel me daar nooit door verzwakt. Ik neem wel alles waar, maar dat is geen punt. Het is niet van mij, dus het mag er zijn.

E-mail wisseling

De volgende e-mail wisseling ontstond toen we Dini de vraag hadden gesteld of zij iets over haar werkwijze op de Partnerdag van 29 september 2012 wilde vertellen.
Haar e-mail geeft nog een aantal aanvullende inzichten over haar werkwijze.

Lieve Bas en Maria, Lieve Dini,
 
Ja hoor ik wil dit best met de Partners delen. Leuk. Ik vind het alleen heel erg lastig om uit te leggen. Het is ook iedere keer zo heel erg verschillend en in mijn ogen is het eigenlijk ook niets bijzonders. Het is gewoon doen wat van je gevraagd wordt. Dat is wat het volkomen in lijn maakt met de kosmische dag, jij probeert niet zelf te bepalen wat je denkt dat nodig is, maar je laat je erin leiden. Op dat moment kan ik gewoon ook niet zo heel veel anders. Voor mij is het gewoon het gevolg van in de energie van het Project staan en beschikbaar zijn. (Mijn praktijk is op dit moment heel rustig, dat is vaker zo als het voor mij een heftige tijd is. Zelfs ik kan niet alles tegelijk, al denk ik dat wel eens.)
 
Waar ik over struikel bij verschillende Partners en de zogenaamde nieuwe tijd mensen is dat zo dikwijls gezegd wordt dat je b.v. geen 'oude' middelen en methodes meer moet gebruiken, dit zou je eigen energie omlaag halen. Het bijzondere is dat het jou niet verzwakt als je 'oude' middelen gebruikt, maar dat dat bij een aantal andere Partners wel verzwakkend werkt en dat komt door de mate waarin je je laat leiden.*
 
Deze mening deel ik niet. Ik gebruik en doe van alles door elkaar heen. Ik pas het gewoon aan aan de situatie en de mensen om mij heen of aan diegene die mijn hulp vraagt. Dat is ook wijs, ook wij geven zelf ook aan dat nog lang niet iedereen toe is aan een kosmische dag heelwijze.

Voor mijn gevoel zou het ontrouw zijn aan alles wat mij tot de Dini die ik nu ben gebracht heeft, om te doen alsof ik dat niet meer moet gebruiken of om te zeggen dat het nu niet meer goed is. Ik volg alleen niet slaafs wat ik geleerd heb, maar ik ben ook altijd kritisch naar alles wat het Wholism Project brengt. Ik volg ook niet klakkeloos wat jullie en eerder Alexander en nu Anne-Marie aangeeft. Ik zeg het misschien niet altijd, omdat ik op dat moment de woorden niet vind maar ik breng de dingen op mijn manier. Met ook al mijn twijfels aan het hoe en waarom. Maar ook mijn toch wel blindelings vertrouwen in het Project. Dit staat misschien haaks op elkaar, maar ja, zo voelt het nu eenmaal.

Ik gebruik dus rustig voetreflex - geurolie -  Bachbloesem - heel veel verschillende kaarten en zo nog wel een aantal dingen. Ik zeg ook rustig, als het zo voelt en pijn is even niet te harden neem dan rustig een Paracetamol. Gun jezelf de tijd om op een nieuwe manier te leren werken aan jezelf. Vooral probeer ik over te brengen hoe belangrijk of het is om trouw te zijn aan jezelf en te wonen in jezelf. Wijs hoor. Ik kwam laatst op internet van Maria de Vrij een stuk tegen waarin ze uitlegt hoe belangrijk het is je eigen naam in je hele lichaam te laten klinken. Heel erg vaak kom ik mensen tegen die ik niet kan testen omdat zij niet in zichzelf wonen. Dat is dan het eerste waar we aan gaan werken. Gewoon door op de borst te kloppen en te zeggen "ik ben ..."  Het is voor mensen dan zeer verrassend om te merken hoeveel sterker ze dan in zichzelf staan. Heel eenvoudig, kost niets om te doen, alleen maar even elke dag een paar minuutjes en wat doorzetten. Maar och wat is het moeilijk om te doen als je zover van jezelf af bent.
 
Als na dit alles jullie het nog geschikt vinden dat ik iets over mijn manier van werken vertel dan wil ik dit graag doen. We vinden je nog meer geschikt :~).
 
Dat ook jullie geen antwoord krijgen op mijn vragen verwondert mij eigenlijk niet, maar ik kon het natuurlijk altijd proberen. Kijk zo werk ik dus, wil het niet linksom, dan probeer ik het rechtsom of er dwars doorheen. Lukt het dan nog niet, dan maar een hele diepe zucht en gewoon op de oude voet doorgaan. Dan zal het vanzelf wel een keer komen.
 
Dikke knuffel voor jullie. Dikke knuffel terug.
 
Liefs Dini, Liefs Bas en Maria