Partner Doel dag verslag
30 maart 2019

Elf maal afgestemd op Lady Bodwien

Wij hebben ons tijdens deze Partner Doel dag in totaal 11 keer op Lady Bodwien afgestemd.
 

Voorbereiding - naar binnen richten

We zijn begonnen met ons naar binnen te richten en ons af te stemmen op Moeder Aarde, de energie van het Wholism Project en de Aartsengelen.
 

Eerste keer afstemmen - op Lady Bodwien

We hebben ons de eerste keer afgestemd op Lady Bodwien en ons opengesteld voor haar energie.

Een selectie van de ervaringen

• Het voelde voor mij heel erg als een confrontatie met dat ik niet in het hier-en-nu ben. 

  Dat weet ik natuurlijk wel, maar dat raakte me heel erg, er is een verdriet naar boven gekomen. 

  Ik merk dat ik erdoor in verwarring raak, maar dat is misschien ook een kenmerk van niet in het hier-en-nu zijn.
  
Ik heb een gevoel van niet weten wat ik moet doen.

   
• Ik kreeg hele warme handen en een gevoel van ‘ik moet iets doen’. Ik zou niet weten wat, maar het voelt als ‘geen gezeur, maar doen’.
  
  Veel Partners herkennen dit, zij hebben ook iets in deze trant ervaren.
   
• Ik voelde heel veel spanning en angst op mijn zonnevlecht en het woord ‘dwingend’ kwam daar erg bij naar voren.
  
Dat kan ik voor mezelf ook wel plaatsen, dat is nog iets om aan te werken.

   
• Ik had heel veel gedachten en uiteindelijk kwam ik erachter dat wat ik doe en voel heel onbenullig voelt.
  
Ik kan er geen woorden voor vinden.
  
Ik merk ook dat ik mezelf dwing om mee te gaan met anderen.
  
Ik voelde ook heel veel dankbaarheid.

   
• Eerst werd mijn hoofd heel druk, ik haalde mezelf terug.
  
Ik voelde iets vaags bij mijn hartchakra.
  
Het voelt als een glazen of ijsachtige laag en daar wil ik doorheen breken, maar dat lukt nog niet heel erg. 

  Ik heb daar al even de Doorstoot tool voor gebruikt.

   
• Ik voelde een rustige energie die door mij heen ging.
  
Er kwamen veel beelden voorbij van de afgelopen tijd. 

  Ik twijfel aan mezelf of ik de dingen wel goed heb ervaren, dat heb ik wel vaker.
  
Ik merk ook dat ik mezelf dwing om bepaalde dingen te doen, die niet per se hoeven, maar ik vind het lastig om te onderscheiden wanneer ik ergens onderuit wil komen en wanneer het echt niet goed voor me is.

   
• Ik voelde me heel erg verwelkomd als een oude vriend, dat raakte mij diep en er kwam een diep verdriet omhoog.
  
Ik ging daar doorheen, het ging in golven en werd langzaam rustiger. 

  Daarna voelde het heel zacht en warm en volledig geaccepteerd. 

  Toen kwam er in me op van ‘je kunt jezelf zijn’. 

  Toen kwam er meteen paniek omhoog, van ‘hoe doe je dat jezelf zijn’ alsof je dat verkeerd kunt doen. 

  Ik had het gevoel dat ik als ik mezelf ben me op een bepaalde manier moet gedragen. 

  Ik was even in de war. 

  Toen dacht ik ineens ‘doe alsof je thuis bent’ en toen kwam er een ontspanning en merkte ik dat ik nog een oud plaatje heb op ‘jezelf zijn’. 

  Alsof dat een vaststaand iets is, hoe je doet als je jezelf bent. 

  Daarna kwam er veel ontspanning en rust.
   

Tweede keer afstemmen op Doen

Omdat er bij het delen in de vorige ronde veel herkenning was rond ‘doen’, besluiten we ons daarop af te stemmen.

Een selectie van de ervaringen

• Ik werd er heel bewust van dat ik mezelf vaak gedwongen heb om dingen te doen, puur om mezelf veilig te voelen.
  
Daar zit heel veel angst en verdriet bij. 

  Toen kon ik voelen dat ik alleen maar mezelf hoef te zijn en dan weet ik wel wat ik moet doen, maar ook als mensen je dan toch afwijzen, of boos op je worden, dat dat niet persé betekent dat je iets verkeerd hebt gedaan.

   
• Ik voelde me gelijk heel erg aarden en ik kreeg het gevoel dat ik iets miste.
  
Ik ging toen op zoek naar delen van mij die ik ook moest aarden. 

  Dat voelde eerst als werken, maar als ik met de stroom meega, dan gaat het als vanzelf.

   
• In het begin zat ik heel erg in mijn hoofd, ‘wat is doen’ ‘wat moet ik doen’ ‘hoe dan’. 

  Toen voelde ik me zakken en kwam ik bij mijn gevoel, er kwam angst omhoog en ook andere gevoelens, alle gevoelens waren er. 

  Het voelde heel spannend, maar ik voelde ook heel veel kracht.

   
• Ik voelde me eigenlijk heel blij worden. 
Ik merk dat mijn hart nu heel snel gaat, alsof ik het heel spannend vind om te zeggen. 

  Er gebeurt voor mijn gevoel nu pas echt iets.
  
Ik werd heel blij als ik me op ‘doen’ richtte, alsof het voelt alsof doen niet meer doen is, maar gewoon leven.
  
Ik word daar heel blij van.
  
Uiteindelijk kwam ik in heel veel rust.
  
Maar nu voelt het heel spannend om dit te delen.

   
• Ik vind het een beetje moeilijk, maar ik ga dit toch delen.
  
Ik voelde een spanning op mijn slokdarm en toen ik me daar op richtte kreeg ik het gevoel dat ik in iets heel vies moest stappen en dat wilde ik niet, ik deinsde terug en draaide mijn hoofd weg. 

  Het was net of ik uit twee delen bestond, één deel dat zegt ‘kijk dan, het is niet zo erg’, het andere deel zegt ‘ik kijk wel uit, het is vies, ik doe het niet’. 

  Dat was heel dubbel, want ik kon voelen dat het niet zo erg was, maar het ‘ik doe het niet’ werd heel sterk.
  
Toen kwam het beeld van naar het ziekenhuis gaan naar voren en toen kwam er heel veel weerstand, boosheid en verdriet. 

  Dat ik elke keer van alles moest doen dat ik niet wilde, ik ging ook altijd heel gelaten, ‘ik ben het wel gewend’.
  
En toen heb ik mijn kleine zelf beloofd dat we dat niet meer hoeven te doen, als we dat niet willen.
  
Ook als je dan dood gaat, dat mag je zelf kiezen. 

  Dat luchtte op.
  
En bij het opschrijven dacht ik ‘dat is ook jezelf zijn’.
   

Derde keer afstemmen op Lady Bodwien

Omdat we net een pauze hebben gehad stemmen we ons eerst weer af op Lady Bodwien.

Een selectie van de ervaringen

• De energie voelde totaal anders, het voelde veel dringender, alsof er haast bij was. 

  Het is tijd om wat te doen. 

  Ik heb me maar bereid verklaard om te doen wat nodig is, maar wat dat weet ik niet.

   
• Ik kreeg het inzicht dat mijn aandacht teveel naar buiten was gericht, ik had teveel gedachten. 

  Terwijl ik al de hele ochtend al last heb van verschillende symptomen.
  
Ik had al geprobeerd of ik het aan Lady Bodwien mocht geven, maar dat hielp niet.
  
Dus ik ging er zelf contact mee maken en dat leek beter te werken.
  
Ik voelde een steekje bij mijn hart en mijn buik, ik word er emotioneel van, ik ben blij dat ik kan voelen.

   
• Ik merk dat er door het afstemmen en het delen van ervaringen veel bij mij in gang is gezet, er komt veel los.

   
• Je weet wel wat te doen, vertrouw daar op. 

  Maar ga het ook echt doen, wees niet bang.

   
• Ik kwam even heel ergens anders, ik kwam bij balans.
  
Ik voelde eerst heel veel liefde en merkte dat ik even een flashback naar een gesprek uit de pauze. 

  Ik zag dat ik een spiegel had gekregen van een stukje dat ik ken vanuit mijn eigen verleden en waar ik nu sta en alles wat er tussenin zit.
  
Ik kon zo duidelijk zien dat het allemaal draait om balans. 

  Ik mag nu aan de slag met balans.

   
• Bij mij kwam er in eerste instantie een samenvatting omhoog, alsof ik mezelf hoorde zeggen ‘doen heeft alles met jezelf zijn te maken, lekker ongecompliceerd jezelf zijn en de bereidheid om alle beelden van jezelf los te laten’.
  
Ik voelde daarin een hele grote rijkdom, een verliefd warm gevoel in mijn buik. 

  En dat gaf me een gevoel van ruimte, dat werd steeds groter en van daaruit voelde het alsof ik zachte vleugels had, waarmee ik samensmolt. 

  Het voelt een beetje onbestemd, wel fijn, maar ook wel een beetje ‘ik weet niet waar het naartoe gaat’.

   
• Ik voelde me heel rustig en omhuld, ik voelde nog wel verdriet, maar het voelde heel erg als rusten.
  
Ik raakte daar even van in de war, maar ik voelde al heel snel ‘er is een tijd om te doen en er is ook een tijd om te rusten’, daarmee kwam ik ook bij balans uit.
  
In die rust voelde ik me ook heel erg aangemoedigd om het plaatje van het kind in dat ziekenhuis zijn te laten gaan, dat is niet wie ik ben en toch identificeer ik me daarmee. 

  Het voelde wel lastig om het te laten gaan, het was net of ik een stukje van mezelf wegdoe, maar dat voelde tegelijkertijd niet kloppend. 

  Het voelde als een besef van dat ik zoveel meer en zoveel minder ben dan dat. 

  Als het zo opgeschreven staat, lijkt het misschien een beetje raar, maar het voelde heel normaal.
   

Vierde keer afstemmen op Dwingen

Omdat in de voorgaande ervaringen ‘dwingen’ duidelijk naar voren kwam, besluiten we deze keer daarop af te stemmen. 

Het voelt nog te vroeg om af te stemmen op ‘balans’, dat ook veel naar voren kwam.

Een selectie van de ervaringen

• Bij mij heeft het te maken met mijn enorme overlevingsdrang/-dwang, ik probeer alles onder controle te houden, om te voorkomen dat mij hetzelfde weer overkomt.

   
• Ik kreeg heel veel druk in mijn keel, ik wilde schreeuwen en voelde me heel erg machteloos.
  
Ik voelde duidelijk dat ik het zelf ook heb meegemaakt, dat ik gedwongen werd, daar ben ik ook veel kracht kwijtgeraakt.
  
Ik voelde dat ik dader ben geweest en slachtoffer, dat heeft beide heel verzwakkend gewerkt.
  
Toen dat klaar was ging mijn zonnevlecht open.

   
• Ik heb de Opleiding behandeling nodig gehad, ik ben al een paar jaar bezig met een vorig leven waarin ik heel vreselijke dingen heb gedaan, dat heeft een bepaalde invloed op mijn leven nu. 

  Dat heb ik uitgewerkt en dat valt niet mee. 

  Daar kwamen nu ook stukjes van naar boven.
  
Daardoor heb ik ook moeite met Hogere Leiding, daar heb ik ook een stuk in te verwerken, dat ik mijn eigen keuzes heb gemaakt. 

  In dit leven ben ik doorgaans heel vriendelijk en lief, maar waar ik echt heel bang voor ben is dat er ook een heel sterke kracht in mij zit.
  
Ik kan soms heel venijnig uit de hoek komen en dan komt er een kracht en zeg ik dingen, maar tegelijkertijd ben ik daar heel erg bang voor.
  
Ik ben heel erg bang dat ik daardoor mensen weer pijn doe, of dat ik het weer ga misbruiken. 
Dat is ook een menselijk stuk van mij, dus ik moet daar een weg in vinden, zodat ik het zuiver kan houden.

   
• Ik kwam vrij snel in een soort van meditatie terecht die ik al driekwart jaar of zo gebruik. 

  Dat was apart, normaal gesproken doe ik dat bewust, nu leek het vanzelf te gaan. 

  Ik gebruik deze meditatie normaal om mezelf uit mijn hoofd te krijgen, maar nu kwam ik er meteen in terecht toen ik me afstemde. 

  Ik dwing mezelf dan eigenlijk om te ontdwingen.
  
Ik heb dit met Bas en Maria ook overlegd, omdat ik me wel afvroeg of dit wel oké was, maar dat is voor mij oké om te doen, ik heb dat echt nodig.

   
• Ik kwam in een heel koppige weerstand, ik kan niet goed tegen dwingen en heb me er altijd tegen verzet.
  
Ik kreeg nu ook ‘dwingen’ in het Project, dit mag niet, dat mag niet, je moet alles doorvoelen. 

  Dat ging steeds dieper en uiteindelijk kwam ik uit bij ‘ik ben ook gedwongen op deze Aarde, ik heb er helemaal geen zin in’. 

  Ik heb dat aan Lady Bodwien gegeven en toen ging het zomaar weg. 

  Toen kwam er een angst op mijn hartchakra naar boven, van ‘hé als er geen dwang is, dan moet ik het allemaal zelf verzinnen, wat ga ik dan doen’.
  
Uiteindelijk kwam er wel rust en ik heb het erg koud.

   
• Ik moest een beetje lachen om mezelf, want ik kreeg meteen een heel blij gevoel. 

  En er kwam een gedachte omhoog ‘Haha, je kunt me toch niet dwingen, want ik doe toch lekker waar ik zelf zin in heb’. 

  Toen heb ik me gericht op wat daaronder zat en toen kwam er een hele rits voorbij van allerlei momenten van dwingen en gedwongen worden. 

  Ik begreep het allemaal, maar ik zou het niet kunnen vertellen. 

  Toen ik daar doorheen was, kwam er naar voren dat vanuit het gevoel vrij te willen zijn, ik teveel bezig ben geweest met de angst om een ander te dwingen, met name in liefdesrelaties. 

  Er kon ineens helder voelen dat vragen wat anders is dan dwingen. 

  Wat doe je; vraag je niets en vertrek je op een gegeven moment omdat je niet krijgt wat je nodig hebt, of durf je te vragen en dan af te wachten of je het krijgt?
   

Vijfde keer afstemmen op Kou

Verschillende Partners nemen kou waar en/of hebben het koud, daarom gaan we afstemmen op ‘kou’.

Een selectie van de ervaringen

• Kou stond voor mij in eerste instantie voor alleen, ik was helemaal in mijn eentje. 

  Toen ben ik in de kou gegaan, ik liet me er zelf in afdalen. 

  Toen kwamen er allerlei beelden in mij omhoog die met kou te maken hebben, alleen, de dood, materie. 

  En toen ik op de bodem kwam toen voelde ik het vuur in mij, ik kon dat vuur voelen en kon dat weer meenemen naar boven.
  Als ik het vuur vanuit de diepte in mezelf meeneem, dan kan het gewoon zijn, zonder dat ik er iemand mee ga branden.

   
• Ik voelde vooral gespletenheid, een soort breuk in mij. 

  Tussen kilte en warmte.
  
En tussen blijven waar ik ben en verder gaan, ontwikkelen.
  
Daar zit toch een splitsing in. 
Ik weet en voel dat ik wil ontwikkelen, maar er is iets in mij dat voelt als kilte, dat mij daarvan weerhoudt. 

  Dus dat is een soort tegenkracht die mij voortdurend dwarszit. 

  Daar is nog wel wat werk.

   
• Ik zag ijsvlaktes van immense grootte en wateroppervlaktes. 

  En ik voelde de grootsheid en de eenvoud daarvan. 

  Af en toe zag ik een diertje. 
Ik vloog door de lucht om parachute te springen, maar wel samen. 

  En toen hoorde ik heel duidelijk zeggen ‘we springen samen’ en toen vlogen we door de lucht. 

  Dat was heel fijn en het voelde helemaal niet koud.

   
• Ik begon met een opvlieger, dus ik kreeg het heel warm, het duurde even voor ik in de kou terecht kwam. 

  Het voelde alsof ik een beetje bevroor, ijzig en wat standbeeld-achtig. 

  Ik vond het helemaal niet vervelend, het was best een fijn gevoel.
  
Er was een verstilling, het was heel rustig en dat vond ik echt fijn. 

  Ik voelde ook een pijn aan mijn rechter onderbeen en toen bedacht ik ja, ik sta nu wel stil, ik neem nu geen stappen die ik misschien wel zou moeten zetten.
  
Ik kon niet in beweging komen, maar ik vond het wel lekker, ik hoef even niets.

   
• Ik kreeg het gevoel dat ik een soort rijplaagje over me heen had, ook over elke haar, heel precies een mooi dun rijplaagje.
  
Het voelde als een soort bescherming, als een beschermlaagje om niet zo duidelijk te hoeven voelen als je in de kou staat, als je alleen staat. 
  
Door dat rijplaagje valt dat dan niet zo op. 

  Het voelde alsof ik al mijn warmte helemaal naar binnen had getrokken, omdat anders het rijplaagje zou smelten.
  
Ik voelde duidelijk dat ik het rijplaagje wilde oplossen, maar dat was wel lastig.
  
Ik heb toen wat me tegenhield om dat te doen aan Lady Bodwien mogen geven.
  
En daarna kon de warmte heel langzaam zijn ruimte weer in gaan nemen.
  
Daar waar de warmte al kon zijn voelde het heel fijn en ik wilde graag dat het sneller ging, maar het heeft wat meer tijd nodig.
   

Zesde keer afstemmen op Lady Bodwien

Het is na de lunchpauze, dus we stemmen eerst weer af op Lady Bodwien en stellen ons open voor haar energie.

Een selectie van de ervaringen

• Eén van de eerste dingen die ik dacht was ‘ki-punt, ik moet naar mijn ki-punt’ en ik ging er zo ‘vvvooeem’ meteen naartoe, terwijl ik eerder de hele tijd in mijn hoofd zat. 

  Af en toe kwam er een flard voorbij, maar dan ging ik weer naar mijn ki-punt.

   
• Ik voelde vooral een grote bereidheid om me in te zetten, maar ik weet niet waarvoor.

   
• Ik werd supersuper klein, steeds kleiner en kleiner, ik was nog kleiner dan het kleinste stipje. 

  Dus ik dacht dan ga ik maar even ervaren hoe het voelt om zo klein te zijn. 

  En ineens werd ik groter en groter en ik werd supergroot. 

  Echt heel erg supergroot.
  
En het leek net of ik een hele lange jurk aan had van meren en bossen en oceanen en toen kwamen er sterren, het voelde heel overweldigend.
  
En er ging steeds maar door me heen ‘ik ben alles en niets’. 

  Het leek wel een echo die door me heen ging.
  
Het voelde heel sereen en aanwezig in het hier-en-nu.
  
Het deed mij denken aan de uitdrukking no-thingness, die ik ken vanuit zen.
   

Zevende keer afstemmen op Het niet goed doen

Veel Partners hebben spanning in hun buik en/of voelen zich gejaagd.

Het voelt als angst om het niet goed te doen, dus deze keer stemmen we ons af op ‘het niet goed doen’.

Een selectie van de ervaringen

• Ik zie net pas weer dat het ‘het niet goed doen is’, ik was het helemaal kwijt, ik zie het net pas weer.
  
Ik heb echt het gevoel alsof ik het niet goed gedaan heb. 

  Tegen het einde zakte ik weg, ik dacht misschien zweef ik wel, doe ik het wel goed? 

  En daar zit ik nu nog in. 

  Wel heel apart dit, ik zit er heel zwaar en diep in.

   
• Ik ging inzoomen op ‘het niet goed doen’ en toen dacht ik ‘ik heb jaren mijn best gedaan, alles erin gestopt en toen was ik er zo klaar mee, helemaal schijt eraan, laat maar helemaal zitten’. 

  Dat was helemaal een uiterste.
  
Ik begin nu weer terug in het midden te komen, er komt meer balans.

   
• Deze sessie duurde voor mij heel lang, ik werd misselijk, mijn keel ging dichtzitten, ik kon moeilijk ademen en mijn hoofd voelde zwaar. 

  Op een gegeven moment gingen mijn voeten recht staan en voelde het alsof er wortels diep de Aarde ingingen en ook ging mijn kruin reageren.
  
Alsof alle ‘niet goed doen’-dingen door mij heen gingen en werden afgevoerd. 

  Het voelde heel vervelend en tegelijkertijd voelde het fijn, omdat ik het kwijt kon raken. 

  Het was wel een worsteling.

   
• Ik voelde mijn zonnevlecht samentrekken en het werd heel snel niet goed genoeg zijn en er niet mogen zijn.
  
Ik voelde me helemaal verdoofd.
  
Heel apart.

   
• Het begon met hele erge angst in mijn zonnevlecht chakra, dan maak ik helemaal geen contact met de Aarde, dan zwalk ik wat rond. 

  Als ik rondzwalk, dan kan ik in ieder geval niets fout doen, dan ben ik ongrijpbaar en kan niemand zeggen ‘je doet het fout’.

   
• Ik merkte dat ik zat te draaien op mijn stoel, ik kon moeilijk zitten. 

  Dat mocht ik aan Lady Bodwien geven. 

  Toen kwamen er tranen in mijn ogen en gebeurde er van alles. 

  Ik merkte dat ik het gevoel van het niet goed doen verdring en het terugkaats naar de ander, van ‘jij doet het zelf ook lekker niet goed’. 

  Ik kan nu weer lekker zitten.

   
• Ik voelde me net een klein kind, zo blij, omdat ik het zo goed deed.
  
Ik kreeg hartkloppingen, angstademhaling en veel pijn, kramp over bijna mijn hele lichaam. 

  Toen ging ik het doorvoelen en de kramp en pijn werden erger. 

  Op een gegeven moment vroeg ik aan Lady Bodwien of ik het aan haar mocht geven en toen werd het minder. 

  En ik dacht ‘wordt het nou minder, voel ik dat nou goed’, ja het was echt minder. 

  Ik vond het echt een wonder om dat te ervaren, want dit is voor het eerst dat ik dit heb ervaren, eerder voelde ik nooit effect.

  Ik voelde me heel trots en een beetje emotioneel.
   

Intensiteit

Een Partner merkt op dat zij deze Partner Doel dag veel dieper ervaart dan eerdere Partner (Doel) dagen. 

Veel andere Partners ervaren dit ook zo. 

Ook merken Partners op dat zij zich meer gedragen voelen dan anders.

Eén Partner omschrijft het heel kernachtig: “De kring is kleiner, maar intenser”.

Bas en Maria: Dit heeft te maken met het vertrek van de vijf Partners begin dit jaar, zij zaten al meer of minder op een ander spoor.

Opmerking van Nadia achteraf: er is ook beduidend meer gedeeld dan anders en er is ook meer gegeten dan anders.
 

Achtste keer afstemmen op Zelfvergeving

Er komt bij een Partner ‘straf’ naar boven, terwijl een andere Partner juist ‘vergeving’ wilde zeggen. 

We komen uit op zelfvergeving, dit sluit ook aan op het vorige waar we op afstemden ‘het niet goed doen’. 

We stemmen ons dus op ‘zelfvergeving’ af.

Een selectie van de ervaringen

• Ik voel twijfel, kan ik mezelf wel vergeven, kan dat wel en hoe dan? 

  Daar kwam veel verdriet bij omhoog en toen voelde ik vanuit mezelf dat ik mezelf kan vergeven, ik heb het gevoel dat ik de liefde voor mezelf echt toe mag laten. 

  Toen voelde ik ook veel ruimte en licht van binnen, dat was wel intens. 

  Het voelt nog wel vreemd.

   
• Het begon me eerst een beetje te duizelen, ik voelde druk op mijn keel. 

  Toen kwam er een situatie naar boven van vroeger, waarin ik iets heb gedaan waarvan ik vind dat dat echt niet kan.
  
Ik richtte me daarop en zag ineens een familiepatroon naar boven komen van toen mijn moeder zwanger werd van mijn halfzusje.
  
Nu kan ik voelen dat dat voor mij voelde als dat mijn stiefvader zich binnendrong in ons gezin en het werd mij in één keer duidelijk, dat ik datgene daarom heb gedaan. 

  Het is nog steeds wel erg dat ik dat gedaan heb, maar ik begrijp nu dat dit de achtergrond is van waarom ik dat heb gedaan.

   
• Ik kreeg meteen twee tegenovergestelde reacties, vrijwel tegelijk, de eerste was ‘o, dat kan ik eigenlijk heel goed’ en de tweede ‘zelfvergeving, wat zullen we nou krijgen’ en ik voelde meteen veel weerstand omhoog komen. 

  Toen ik me op deze tegengesteldheid richtte, merkte ik dat ik mezelf sommige dingen heel makkelijk kan vergeven en sommige dingen juist niet. 

  Dat heeft te maken met dat ik een koppeling heb gemaakt, een soort afspraak, dat ik mijzelf pas mag vergeven als het slachtoffer mij eerst heeft vergeven.
  
Ik moet voor mijn gevoel dus wachten tot iemand anders mij heeft vergeven en dan is het pas oké als ik mijzelf ga vergeven. 

  Deze overtuiging voelt als eens kloppend, maar nu niet meer.

   
• Ik was hier al eerder mee bezig geweest en dacht dat heb ik wel redelijk goed gedaan. 

  Ik heb nu toch iets anders gedaan. 

  Eerder heb ik die delen gevoelsmatig vergeven, maar ik besefte nu ineens dat ik ze nooit heb geïntegreerd in mezelf.
  
Dat heb ik nu gedaan en dat ging nog een stap dieper. 

  Nu moet ik ook nog toelaten dat zij bepaalde kwaliteiten hebben ontwikkeld in dat leven, die kwaliteiten toelaten was ook nog een stap voor me, maar voelt wel heel belangrijk. 

  Omdat ze integreerden in mijn systeem voelde ik nog beter en dieper het verdriet dat deze delen ook hebben over hun eigen vorige leven en dat zij daar verdriet en spijt van hebben. 

  Dit kon ik nu ook nog beter doorvoelen. 

  Het voelt als een hele essentiële stap.

   
• Ik begrijp nu dat ik mij altijd zo onveilig heb gevoeld, dat ik altijd bezig ben geweest met de verdediging om te zorgen dat ik niet werd aangevallen, dat ik helemaal niet aan zelfvergeving toekwam. 

  Dat werd ineens heel helder.

   
• Toen we het over vergeven hadden gebeurde er van alles met mij, maar toen werd het zelfvergeving en toen kwam er niks meer. 

  Ik kan er niet bij en nu ik het uitspreek, komt er verdriet naar boven.
  Ik heb het idee dat ik op dit moment in mijn leven meer moeite heb met iemand iets vergeven dat mij gespiegeld werd, dan mezelf te vergeven.

  
  Nadia antwoordt: maar als iemand jou iets spiegelt, dan is er toch ook iets bij jou aan de hand, dan is er wellicht toch iets om jezelf te vergeven?
  Partner: Ik kan diegene die mij iets spiegelt maar niet vergeven.
  Nadia: misschien is dat dan wat er wordt gespiegeld? 
Als je ineens niets voelt, dan is dat ook een gevoel.
  Partner: Ik ga me er thuis nog op richten.
   

Negende keer afstemmen op Weerstand

Het is opvallend dat we op deze Partner Doel dag geen behoefte voelen aan een ‘Rondje weerstand oplossen’, wel stellen twee Partners vragen die duiden op ‘weerstand’, daarom besluiten we ons deze ronde hierop richten.

Een selectie van de ervaringen

• Ik voelde veel weerstand en een enorme boosheid. 
Ik zag mezelf stampvoeten, ik wil dit niet voelen. 

  Dat ebde weg. 

  En dan zag ik mezelf trucjes verzinnen en doen om de weerstand niet te hoeven voelen. 

  En ook dat ebde weer weg. 

  Een patroon van weerstand herkennen en dan toch weer aangaan. 

  Heel duidelijk voor mij dat ik de weerstand gewoon moet voelen en toelaten.

   
• Ik voelde eerst wat licht schrap zetten, zo van er komt iets aan. 

  En toen kon ik eigenlijk heel makkelijk ontspannen en zakte ik wat verder weg en kwam ik in overgave. 

  Toen voelde ik heel duidelijk de weerstand van de stoel onder mijn billen en de rugleuning. 

  Dat was heel fijn en toch heel duidelijk voelbaar. 

  Ik voelde ook de weerstand van mijn oogleden, die er voor zorgen dat mijn ogen dicht bleven zitten. 

  Het woord ‘volledig’ kwam een aantal keren voorbij, vol, ledig, volledig.
  
Het was heel ontspannen.

   
• Ik begrijp mezelf nu weer een stukje beter. 
Voordat we hieraan begonnen had ik weerstand. 

  Ik voelde wat dingen in mijn lijf en die heb ik getransmuteerd. 

  Ik zag een beeld van een aantal mensen waar ik mee omga en ja, daar heb ik weerstand tegen.
  
Toen ging ik weer naar mijn ki-punt en ik dacht: is dat dan niet weerstand om te voelen?
  
Ik vroeg aan mezelf waar heb je weerstand tegen?
  
En toen ging ik dieper in contact met mijn ki-punt en kreeg ik een beetje een angst ademhaling. 

  Ik kreeg ook een beetje buikpijn, een beetje kramperig.
  
En ik besefte dat dat weerstand is, ik ben bang om het te voelen.
  
Dat zijn ook de ‘fladderende gedachten’ die ik ervaar.
  
Ik ben heel blij met deze ervaring.
   

Tiende keer afstemmen op Leegte

Een Partner komt met het woordje ‘niets of niks’ en een andere Partner ziet een sneeuwlandschap voor zich.

We komen uit op ‘leegte’ en gaan daarop afstemmen.

Een selectie van de ervaringen

• Ik ben ontzettend bang voor leegte, ik weet niet wat ik ermee moet.
  
Ik vul het zelf allemaal in, zodat ik de controle kan houden.

   
• Eerst voelde de leegte heel desolaat, alleen.
  
Ik zakte er helemaal in, verlies mezelf, kan mezelf niet vinden, alles is leeg, zwart gat.
  
En dan merk ik dat ik in die leegte toch mezelf voel. 

  Ik voel dat er iets gevuld wordt, ik weet niet met wat. 

  Het is leegte en ik, ik ben de leegte.
  Leegte is gevuld met alles. 

  Het is me nog niet duidelijk, maar er is duidelijk iets geraakt.

   
• Voor mij heeft de leegte heel verschillende kleuren en belevingen. 

  Ik kwam nu in een leegte waar ik altijd heel bang voor was.
  
Zo dat je valt en valt en maar blijft doorvallen. 

  Alleen deze keer sloeg ik ineens mijn vleugels uit en kon ik vliegen. 

  Dat was een heel bijzondere gewaarwording. 

  Heel mooi.

   
• Ik vond het heel fijn dat we op leegte konden afstemmen. 

  Want als we hier zo zitten heb ik altijd het idee dat ik wat moet voelen, dat er wat moet gebeuren.
  
Ik had een rustig, stil hoofd.
  
Het voelt alsof de leegte wel gevuld is met van alles en nog wat en toch rustig is. 

  Heel fijn om daarmee in contact te zijn.

   
• Leegte is van waaruit alles ontstaat, het geeft ruimte. 

  Het voelde voor mij rustig en actief tegelijk.
  
Ik vond het heel fijn en sereen om afgestemd te zijn op de leegte.

Een Partner reageert: ik ben heel blij om deze ervaringen te horen en te horen dat leegte heel anders kan zijn dan ik het beleefde, dat je daar niet persé bang voor hoeft te zijn.
 

Elfde keer afstemmen op Lady Bodwien - Afronding

We hebben geen tijd meer om ons af te stemmen op ‘balans’. 

Dat was op zich ook niet de bedoeling, maar wel een centraal thema dat vandaag veel is geraakt. 

Vandaar dat we zoveel tegenstellingen in onze ervaringen hebben gehoord vandaag.

Ter afsluiting stemmen we ons nog één keer af op Lady Bodwien om de dag af te ronden.

Ervaringen

• Ik voel ontzettend veel dankbaarheid voor vandaag en een heel groot verlangen om hiermee verder te gaan.
  
Ook dankbaarheid dat wij als groep hier vandaag zo samen mochten zijn, dat voelt heel sterk.
   
• Ik voel ook heel erg die dankbaarheid en het voelt voor mij, dat ook al zijn het diepe stukken die worden aangeraakt, dat het op één of andere manier lichter wordt.
  
Ik vond het een heel fijne dag.

   
• Ik voel ook veel dankbaarheid en heb het gevoel alsof ik een hele reis heb gemaakt vandaag.
  
Ik voel ook een soort enthousiasme, alsof ik net een heel goed idee heb gekregen.

Nadia bedankt Lady Bodwien voor haar inspirerende leiding vandaag en wenst iedereen nog een fijn weekend.