Ervaringen van de Partners met de impuls van 25 augustus 2013

Uitnodiging

Op 2 augustus hebben alle Partners een e-mail van ons ontvangen over deze impuls, die als volgt begint:

Een van de Hogere doelen van onze drie-jarige retraite is, dat ons kanaal door de vereniging van het mannelijke en vrouwelijke zo'n kracht heeft opgebouwd dat we alle zeeën en oceanen op de wereld een blijvende energetische impuls kunnen geven.

Deze impuls gaan we geven op zondag 25 augustus om 14.00 uur Nederlandse tijd.

Je kunt het effect van deze impuls op drie verschillende manieren ervaren:
De sterkste ervaring kun je beleven als je om 14.00 uur in de zee zou zijn.
Maar blijf je liever droog dan kun je als je op het strand bent ook het verschil tussen vóór en na de impuls ervaren.
We testen dat je het zelfs thuis zou kunnen ervaren als je je erop instelt en daar gevoelig genoeg voor bent.

We zouden heel graag jullie ervaringen willen horen.


De Partners waren er dus alleen van op de hoogte gesteld dat wij, Bas en Maria, als kanaal mochten dienen voor een impuls. We hebben de Partners bewust niet op de hoogte gebracht van wat de impuls inhield.
Over wat de impuls inhoudt kun je meer lezen in het besloten artikel ‘De zee als transformator’.

De meeste Partners en een genodigde hebben de impuls meegemaakt terwijl ze in de zee waren, twee hebben die nabij of in zoetwater meegemaakt en drie Partners hebben de impuls thuis ervaren.

 

Ervaringen van Partners en de genodigde in zee

Ons leven samen is mooier en nog meer verbonden

25 Augustus om vier minuten voor twee stonden wij, Bert en ik, hand in hand aan het strand met onze voeten in de Noordzee.
Een motorboot raasde heen en weer, meeuwen krijsten.
We staarden naar de verte beide onze eigen gedachten zo die er waren en wisten niet wat we verwachten.
Eén minuut voor twee keken we elkaar aan en waren heel dicht bij elkaar alsof het nieuwe jaar ons te wachten stond.

Om twee uur viel alles stil, de motor van de boot sloeg uit, de meeuwen krijsten niet meer, stil, compleet, zonder verwachtingen.
Is dit het dan? Wat voel je? We keken elkaar aan, beiden konden we niet omschrijven wat we voelden, maar het was goed zoals het was en gaven elkaar een zoen.
Een meeuw kwam in stilte op ons af en vloog dicht over onze hoofden heen. De motor van de boot sloeg weer aan. Spelende kinderen lieten zich weer horen.
De betovering ging verder en wij ook. Verder liepen we langs de kust in een bijzonder gevoel van samenzijn.

En als je dan vraagt wat heb je gevoeld? We kunnen er geen woorden voor vinden, maar dat voor Bert en mij ons leven samen mooier is en nog meer verbonden voelt, komt wel aardig in de buurt.
En als ik dan bedenk dat al het zeewater deze impuls heeft ontvangen kan ik daar niet met mijn verstand bij, maar tranen wellen op.
 
Dank jullie wel.

Wil Oostdam

 

De connectie van het Hogere daalde via de mens in om de zee mee te nemen

Het was een bijzondere ervaring. We waren aan ‘t strand in Rockanje en ‘t was daar bijzonder rustig toen we aankwamen. De zee was stil en er stond een zacht briesje dat van land af de zee inwaaide. Er was maar 1 bootje zichtbaar.

Er hing een mysterieuze sfeer en we voelden lichte sensatie voordat het 2 uur werd. Om 2 uur kwam er een verliefd gevoel bij ons binnen dat met name in onze buik voelbaar was. De energie zocht een weg om zich te aarden.

Oh ja, net voor 2 uur ging er een grote hommel op m'n arm zitten en daarna fladderde er een witte vlinder dicht langs ons af. Ongeveer om 2 uur kwamen er 2 paarden met mensen erop heel dicht langs de zee gelopen waar wij stonden.

De lichte sensatie werd zwaarder en het tintelde in ons hoofd. We waren ietwat duizelig. Sterre en India waren allebei water in hun mond aan het stoppen om het te proeven ;-).

Ik voelde duidelijk de pret van boven, een soort blijde viering in het Hogere dat dit moment is aangebroken. Het opende zich boven me en kwam indalen, alsof de connectie van het Hogere via de mens indaalde om de zee mee te nemen. De energie bleef duidelijk voelbaar als blijvende impuls. Zowel Sterre als India wilden verder en dieper de zee in.

Na een minuut of 20 nam de wind toe en leek het alsof de energie zich voorgoed genesteld had. De energie voelde licht, speels, euforisch, verbonden en verliefd. Erg lekker dus!

Patricia, Sterre, India en Bas Mélotte

Het water lichter ging voelen

Reuze bedankt voor deze bijzondere ervaring.
Het was al heel erg leuk dat Immy, Truus en ik in onze badkleding op het strand waren. Bijzonder. Dat hadden we anders denk ik niet snel gedaan en dat was al genieten. In de ochtend wat bewolkt zodat er wel genoeg parkeerplek was en langzaam maar zeker zonniger.
Maar goed…

Om 13.50 uur liepen we richting de zee zodat we tijd hadden om door te komen. Met onze voeten in het water vlogen er vanaf zee respectievelijk een witje (wit vlindertje, die vliegen de afgelopen 2 jaar vaak rondom mij), zo een zelfde vlinder maar dan donker en daarna volgde nog een ‘gewone vlinder’ zo’n zwart met oranje die je vaker ziet. Maar ik heb nog nooit vlinders op het strand gezien en zeker geen vlinders die vanaf zee naar de kust vlogen. Dit vonden we al heel bijzonder.

Het moment van de impuls vond ik moeilijk om iets te voelen. Ik voelde meer in mezelf maar het meeste leek zich buiten ons te voltrekken. Het viel me op dat de zon doorkwam en daarachter waren donkere wolken, wat een heel apart licht gaf voor mij.
Wat mijzelf vanaf de impuls het eerste opviel, was dat het water lichter ging voelen. Zout water voelt meestal wat zwarig en ineens voelde ik dat mijn vingers makkelijker heen en weer konden wiebelen en het voelde helemaal “lichter”.

Truus wees ons op het feit van de verhevigde golfslag. Dat was echt opvallend. Na het moment van de impuls zagen we echt dat de golven groter waren geworden. De zee was echt meer in beweging gekomen. Dit bezorgde ons echt kippenvel en zelfs op het moment zelf drong niet helemaal tot mij door wat dat betekende voor de impact van de impuls.
Ik had ook het gevoel dat er vanaf zee een behoorlijke energie beweging richting kust op ons af kwam. Dit bracht dus de zee letterlijk meer in beweging. Er was echt niet veel wind en ook was de wind niet toegenomen.
Enorm, wat een magisch gevoel als ik daar aan terug denk.

Ik had niet gevoeld dat de temperatuur van het water was toegenomen (zoals Truus later vertelde) maar toen ik het gevoel had dat het moment ‘klaar’ was kreeg ik het heel snel kouder en voelde ik het water echt van het ene op het andere moment koud worden/zijn. Toen we vervolgens uit het water liepen, kwam er even een stevige vlaag wind en dat viel ook meteen weer terug tot het oorspronkelijke briesje. We keken nog naar de zee die nog steeds veel beweeglijker was met hogere golven. Zo indrukwekkend. Ik denk dat om 14.15 uur alles weer ‘normaal’ was.
 
Verder voelde ik in het water een bepaald gevoel rond mijn derde chakra wat ik niet kan duiden.
 
Voor de impuls voelde ik me echt vreugdevol. Ik bedacht later dat het een bepaald soort diepe vreugde is wat ik denk ik tot nu toe 3 à 4 keer heb ervaren. Ik noem het vreugde van mijn ziel. Soms kan mijn ziel echt blij zijn om bijvoorbeeld een beslissing die ik neem of een gebeurtenis in mijn leven.
 
Daarna hebben de meiden mij getrakteerd op een heerlijke koffie met walnotentaart en we vroegen ons af wat jullie daarna deden ;-) en daarna de middag en avond met Wilfred doorgebracht. Ook deze rest van de dag voelde enorm liefdevol. En nu ben ik moe maar dankbaar voor deze prachtige dag.
 
Annet van Tol
 

Het water voelde ineens wat warmer, aangenamer

Gistermiddag, 25 augustus, haalde Annet Truus en mij op van huis en waren wij rond 13.30 uur op het strand van Bergen aan Zee. Alle omstandigheden waren heel erg goed: prima weer, niet tè druk door bewolking die aan het wegtrekken was, parkeerplek voor Annets auto vlak bij de strandafgang.

Om 13.50 uur liepen we het water in. (Opgezocht: rond 20 graden C) We bleven vóór de zandbank die goed te zien was doordat daar de golven omsloegen, op zo'n 15 meter afstand van ons, terwijl het bij ons diep genoeg was om te zwemmen en te drijven.

Vanuit zee kwamen vrij kort na elkaar 3 vlinders, een witte, daarna een donkere en na nog even een tweede donkere. Toen we 'door' waren, hielden we steeds een meter of drie afstand van elkaar en wachtten in stilte af.

Ik stelde mij open voor het waarnemen van de impuls. Het gebied rond mijn zonnevlecht voelde wat gespannen en dat bleef zo, lukte me niet om te veranderen. Ik dacht niet aan transmuteren; te geconcentreerd op het voelen van de impuls.
Na een poosje voelde het water ineens wat warmer, aangenamer en dat duurde minuten lang, voor mijn gevoel.

Toen we weer spraken, attendeerde Truus ons op de hogere golven die bij de zandbank aankwamen. Dat konden we alledrie echt vaststellen, hoewel de wind niet was toegenomen. Ook de golfslag bij ons was wat meer dan in het begin.
Daarna werd het water weer kouder, ik rilde even. We besloten uit het water te gaan. De zon scheen prachtig, de wolken waren weggedreven.
Bij vertrek van het strand stelden we vast dat de omslaande golven bij de zandbank weer minder hoog waren, hoewel er meer wind was gekomen.

Het was al met al erg genieten zo met z'n drieën, de (mid)dag voelde als heel erg geleid! Op een zandbank had ik al gehoopt, de afstand van het strand tot aan de zandbank was veel groter dan ik had verwacht.
 
Immy Oly
 

Golven groter

Zondagmiddag om 14:00 uur heb ik met Immy en Annet de Impuls ervaren.

Wat ik het eerste zag was dat de golven groter werden hoger en het water voelde lekker aan, het was prettig, ik weet niet hoeveel later maar het water koelde af wij zijn er toen uitgegaan. Tegen drie uur zagen we dat de golven weer kleiner werden.
 
Dat was duidelijk waar te nemen.
 
Weer terug in het dorp hebben dit gevierd met heerlijke notentaart! HMMM!
 
Het was een bijzondere ervaring.
 
Truus Groot

Ik voelde vrijheid en ruimte

Ik ben vandaag met Fira en Ans naar het strand geweest op een plek waar je echt even het gevoel hebt dat je helemaal ergens anders bent.
Ik heb een intense blijheid ervaren, bijna euforisch. Ik stond daar met een grote glimlach in zee. Ik voelde ook vrijheid en ruimte. Ik zag het beeld van een koepel die om de Aarde kwam, het gevoel dat dat bij mij opriep was meer eenheid en verbondenheid op de Aarde.

Wat me nog opviel was dat Fira alleen maar bij mij wilde zitten en drinken. Ik wilde om twee uur graag de zee in maar zij wilde eigenlijk niet. Ik ben toch gegaan en toen vond ze het ook wel leuk, maar daarna wilde ze alleen maar verder drinken. Normaal gaat ze altijd lekker spelen met het zand en wil ze graag naar het water toe.

Verenia Fokkens
 

Het is een liefdesimpuls

Hierbij onze ervaringen, aan de noordoostkant van Schiermonnikoog, op / aan een  stil ‘Badstrand’, in de zee pootjebadend.
 
We liepen al een tijdje door het water.
Eerlijk gezegd vonden we het tegen 14.00 uur nogal woest worden en leek het of de wind aanwakkerde.
Hoewel het een warme dag was (in het noorden) was de harde wind toch minder aangenaam.
Ik (Janwillem) kreeg het koud, maar vanwege de impuls (d.w.z. dat ik deze zo goed mogelijk wilde ervaren) ben ik toch tot ruim 14.00 in het water gebleven.

Rond 14.00 stond ik meer stil en had voortdurend het gevoel dat de grond onder mijn voeten verdween.
Als ik mij naar de zee richtte vond ik de zee gevaarlijk op mij af denderen.
Rond 14.00 had ik een lichte steek rechts onderin mijn buik. Die was binnen 5 minuten weer weg.

Na 14.00 kreeg ik het zo koud dat ik alle kleding die ik bij me had, heb aangedaan en onze strandwandeling voortzette als een soort wintergast.
Maar in al mijn warme kleding voelde ik me wel heel behaaglijk en gelukkig dat ik het allemaal had meegenomen!
 

Ik (Hilma) voel me altijd helemaal in mijn element aan zee en vooral op Schiermonnikoog, dus om daar de impuls te mogen ervaren, voelde feestelijk.

Na een korte pauze in de duinen waren we om ongeveer 13.40 uur weer terug in zee. Opvallend was dat de golfslag in de branding woester was dan daarvoor.
Het was ook kouder en winderiger. Om ongeveer 13.50 uur voelde ik me plotseling ontroerd.
Dat verdween weer maar kwam zo vlak na 14.00 uur heviger en dieper terug. Tranen.
Ik voelde een mengeling van verdriet en mededogen en liefde voor die grote zee en voor de hele wereld.

Na 14.00 uur werd de golfslag in de branding rustiger. De golfjes gingen kabbelen. Het was om 14.15 hoogwater.
Het is een liefdesimpuls. Om de illusie van afgescheidenheid  te verminderen, op te heffen.
 
Die liefdesimpuls voelden we ook samen, voor de rest van de dag (en nu nog hoor).
 
Janwillem & Hilma Schreuder

Oceanisch Geluksgevoel

Enige tijd voor de impuls ben ik de zee in gegaan om vertrouwd te raken met het gevoel van zeewater om mij heen. Op het moment van de impuls zag ik aan de horizon driehoekjes van transparant blauw licht in zee zakken. Het werd stil om mij heen en ik beleefde een immense ruimte en gevoel van verbondenheid met de levende kracht van de Aarde, zee en duinen. Kort daarop voelde ik een beweging van voor naar achter door mijn lichaam gaan, een soort helder blauwe draaiende cirkel. Vanaf dat moment voel ik mij intens gelukkig van binnen als nooit tevoren en opgenomen in het geheel. Alles vervaagde en even waren er geen grenzen, binnen is buiten geworden en andersom. De impuls heeft nog dagen aan gehouden en ik heb het gevoel dat er nu een stroomversnelling in mij plaatsvindt. Heel oude verstilde en ‘vergeten’ keuzes vragen om aandacht. Nu anderhalve week later voel ik mij nog steeds energiek en verfrist, de trilling van de impuls is opgegaan in mijn systeem.

Jacqueline Zwarts

Het zout in het water verandert

Hierbij mijn ervaringen met de impuls.

Beleefd in zee, in Zoutelande, Zeeland

Aankomst 11:45 uur in Zeeland: strak blauwe lucht en warm weer, vanaf 13:00 uur gaat het waaien en drijft er meer bewolking binnen, om 13:30 uur trekt het weer open.

Van 13:45 tot 14:15 uur is er een serene rust en stilte. Er lopen dan ook geen mensen voorbij het stuk waar ik ben. Daarvoor en daarna wel.
De meeuwen zitten vol verwachting op de palen-rij.
Het voelt alsof de tijd even stilstaat.
Lady (mijn hond) ligt heel rustig op het strand in de verte te staren.

Ik ben van 13:45 tot 14:15 uur in zee geweest, eerst tot knieën erin gelopen, maar omdat het zo lekker voelde na de impuls, dieper, dus broek helemaal nat.

Om 13:50 uur voel ik een zachte liefdevolle windvlaag en warmte golf in het water. Ik voel die liefde, zachte liefde ook in het water. (Het doet me denken aan die zachte liefde waarover ik jullie laatst mailde, dat ik die overal ervoer). (Dus tien minuten te vroeg.. heb er echt op gelet of ik dan om 14:00 uur nog wat extra’s voelde, dat was niet het geval.)

Meteen daarna voel ik dat het zout in het water verandert: het zout verandert van scherp en hoekig naar zacht en rond. Ik denk even: zou het zoutgehalte veranderd zijn of zo?

Het voelt zo heerlijk aan dat ik het water niet uit wil. Wil er eigenlijk juist dieper in, zou er helemaal in willen duiken en wentelen als een dolfijn. Het voelt ook alsof ik nu geen moeite zou hebben met ‘doorkomen’, je weet wel dat stukje blote buik dat dan moeite heeft met de temperatuursverandering.
Ik voel me 1 met het water. Er is geen verschil meer tussen mij en het water, geen grens. Vergelijkbaar met de ervaring na de Bodem Vitalisatie Verbinding: dat de Aarde heel toegankelijk is, dat je er inzakt i.p.v. erop staat. Dat zelfde eenwordingsgevoel heb ik nu met het water. Zo zacht en rond en liefdevol.

Opeens verandert het allemaal weer, om ongeveer 14:15 uur als of de tijd even stil heeft gestaan (Tita tovenaar) en weer aan wordt gezet. Alsof we even buiten tijd en ruimte waren.
De golven maken weer meer geluid, meeuwen gaan vliegen, er lopen weer mensen langs en Lady gaat weer op alles letten.

14:50 uur
Voel me loom, ontspannen en relaxed.
Het deel van mijn lichaam dat in het water heeft gestaan voelt ook anders. Zachter. Dat is heel welkom, want heb afgelopen dagen veel moeite gehad met ontspannen van de benen voor het slapen gaan.

16:30 uur
De zee voelt zo zacht en vol liefde. Een en al compassie.
Ik loop over het duin en zie die eindeloze zee, een eindeloze plas vol zachtheid, zachtheid zachtheid. De golven lijken ook zachter, de ronding ziet er anders uit.

Ik voel heel veel dankbaarheid en het is gewoon onvoorstelbaar wat dit voor de mens en Aarde gaat betekenen als al het zeewater zo'n zachte liefdevolle kwaliteit krijgt.

Vlak voor de impuls voelde ik even alle pijn van de zee, ik had me daar niet bewust op afgestemd, het werd even zichtbaar en voelbaar gemaakt, het diende zich aan, kwam naar de oppervlakte.

Ben heel blij en dankbaar dat ik dit bewust heb mogen ervaren, dat ik hier bij mocht zijn.

21:00 uur
Thuisgekomen liep ik even langs het Maas-Waalkanaal en voelde/zag daar ook een lichte zweem van zachtheid. Het wateroppervlak was spiegelglad en heel rustig, vredig.
Die verandering in rimpeling, golfjes in het water is ook duidelijk in het kanaal waarneembaar. Hester deze laatste zin hebben we toegevoegd, maar die komt niet helemaal eigenlijk helemaal niet overeen met de voorgaande zin. Wil jij daar nog even naar kijken.

Hester Tielrooy

 

Het water voelde zachter, schoner en zelfs reinigend

Karin woont op La Palma, een van de Canarische eilanden, maar was tijdens de impuls van 25 augustus in Nederland. (Ervaring 1)
Later heeft zij ook de verschillen in de Atlantische Oceaan rond La Palma kunnen voelen. (Ervaring 2)

Zee/oceaan impuls ervaring 1: Scheveningen
Ondanks de voor mij barre weersomstandigheden was ik tijdens de impuls in de zee bij Scheveningen en heb het verschil heel duidelijk ervaren.

Voor de impuls was het vooral afzien en miste ik mijn schone blauwe oceaan, sterkere golfslag en de betere temperatuur of extra neopreen huidje. Ik dacht: “Schiet nou eens op met die impuls, dan kan ik eruit” :-)

Van het ene moment op het andere veranderde dat en genoot ik van het water om mij heen, het voelde zachter, schoner en zelfs reinigend. Ik had geen haast meer om eruit te gaan en zwom nog even lekker door, maar moest er uiteindelijk uit vanwege de kou.

De dagen erna was ik ook op het strand en ook nu weer merkte ik verschil: voorheen zou ik er niet in gegaan zijn bij deze temperaturen, maar nu had ik wel zin in een duik.

Wat mij betreft is het sinds de impuls in de Noordzee veel beter vertoeven, ondanks de objectieve minpuntjes als kou, flauwe golven en bruinig water (ik ben gewoon erg verwend).


Zee/oceaan impuls ervaring 2: Atlantische oceaan
Mijn eerste duik na een paar weken was heerlijk, maar dat is altijd zo. Toch merkte ik ook hier een verschil: het water voelt duidelijk zachter aan. Dit verschil bleef merkbaar in de volgende dagen.
Een enorm verschil als in de Noordzee heb ik niet ervaren, omdat ik het hier altijd al lekker, schoon en reinigend vond en er met veel plezier in plons.
 
Opmerkelijk is dat de locals een verschil lijken op te merken zonder het te kunnen plaatsen. Ik heb al herhaaldelijk gehoord dat het water zo lekker en schoon is (wat het dus in mijn ogen altijd al is).

Verder meen ik verschil te proeven aan het drinkwater (zelf getapt uit de bron in de bergen). Ook dit lijkt een extra soort zachtheid te hebben, hoewel ik dit niet met zekerheid kan zeggen i.v.m mijn lange afwezigheid.

Karin Knijnenburg
 

 
Ik werd er helemaal week en zacht van

Ik lag best ver in de zee te drijven, helemaal in overgave. Ik voelde eerst een soort van trilling en ruis, en rond 8 uur ‘s morgens (Ned. 14:00 uur) voelde ik een gelijksoortige warmte als toen voor het eerst de Neutralisatie Verbinding huis geactiveerd werd.
Ik werd er helemaal week en zacht van. Heel erg prettig na een volle week van agressie en woede. Ook voelde ik het Goddelijke, of zoiets. Niet uit te leggen. Ik moest mezelf ook weer een soort van onder controle krijgen want ik kon bijna niet meer zwemmen, en ik was inmiddels al aardig afgedreven. :-)

Heb nog een uurtje nagenoten op het strand.. Hmmm lekker loom. En ben later op de dag weer even naar de zee gegaan.

Sietje van Leusden, Curacao

 

Het water voelde heerlijk zacht aan

Daar stond ik dan tot mijn knieën in het water van Grote Baai. Het is zondagmorgen 25 augustus 2013, tien voor acht (tien voor twee Nl-tijd).

Het regende al een tijdje en ik vroeg me af of ik wel naar de zee moest gaan. In het winderig Caribbean loop je niet in de regen, want dan vat je kou, waarop veelal een griep volgt. Maar iets in me zegt om toch naar de zee te gaan. Het is inmiddels vijftien minuten voor acht en ik wilde een aantal minuten voor acht in het water staan om het verschil in het water te voelen van voor en na acht uur.

Ik doe de deur open en het regent nog, maar ik zie in het oosten de zon schijnen. Ik heb mijn handdoek genomen, om mijn schouders geslagen en een cap opgedaan. Ik wilde op zijn minst vijf minuten voor acht in het water staan. Terwijl ik uit het gebouw loop, begint de zon heerlijk te schijnen. Heerlijk zo al lopend over de Boardwalk naar het strand.. Ja ik woon direct aan de Grote Baai, maar besloot een leuke plek te zoeken om in het water te staan. Vol verwachting klopt mijn hart!

Ik liet mijn slippers met sleutels achter op het strand en ging met de handdoek over mijn schouders het water in. Het voelde zo zacht aan. Onmiddellijk werd ik gewaar van allerlei waarnemingen. Ik hoorde de rust!
Voor me zag ik in het westen, tussen de wolken, een deel van een regenboog. Ik zag vogels opvliegen, waarvan een paar in mijn richting vlogen. Het water voelde heerlijk zacht aan. De oostelijke passaat bries vloog in rukken om me heen en vormde rimpels op het gladde wateroppervlakte. Ik voelde me zo vredig, samen met de zon, wind en het water.

Het water was niet koud of warm en mijn voeten stonden heerlijk in het zachte zand. Ik zie de bootjes voor me waarop vogels bivakkeren. Het water is rustig. De kleuren zijn blauwig/grijs. De lucht wordt lichter. Ik zie visjes opspartelen in het water voor me.  De kerkklokken klinken. Achter me hoorde ik het gekabbel van het stuk slaan van het water op het strand, in mijn rechter oor hoor ik de honden spelen op het strand, voor en boven mij hoor ik de vogels en in mijn linker oor ben ik al jaren doof.

De regenboog is nu compleet! Wat een fenomeen en zo aanwezig, zo breed, zo groot. In het water voel ik niet iets speciaal, maar mijn kinesthetische, visuele en auditieve waarnemingen zijn opmerkelijk. Wat is het heerlijk, daar vredig in het water te staan, alleen maar bezig zijn met het observeren.
Ik vond het na tijdje welletjes en wilde weer naar huis. Ik was compleet.......wat een rust. Nog steeds klopt mijn hart vol verwachting.

Ik draai me om, om het strand weer op te lopen en zie dat bij mijn slippers en sleutels een hond ligt. Waakt hij? Hij kijkt me met zijn trouwe ogen aan. Ik pak mijn slippers en sleutels en bedank hem voor het waken. Hij bleef me maar  aankijken maar bewoog niet.
Terwijl ik terugloop over de Boardwalk, kom ik één van mijn tennismaatjes tegen. Ik groet hem en hij groette terug, maar stopte niet om een praatje te maken.

Terwijl ik dit schrijf, tintelen mijn voeten en onderbenen.
Ik heb geen horloge maar weet dat ik vijftien minuten voor acht het huis heb verlaten. Toen ik weer op de computerklok keek, was ik verrast te zien dat het vijftien minuten over negen was. De anderhalve uur heb ik beleefd alsof het een kwartier was.

Ik heb een hele vredige, ongebruikelijke en patroon brekende zondagochtend gehad.

Elso Kraai, St Maarten

 

Ervaringen van Partners in of nabij zoetwater

Al het water voelde lichter

Wat mij gisteren opviel terwijl ik bij het IJsselmeer was om tien over twee, was een diep gevoel van verdriet.
Een half uur later ‘borrelde’ het water, niet echt dus maar energetisch. Dat duurde een lange tijd. Nu richt ik me op het water en voel vuil dat los komt.
Verder voelde gistermiddag al het water lichter, een lichte energie.
Tot zover mijn ervaring met betrekking tot de impuls aan de oceanen.

Marijke de Jong
 

Het voelde heel prettig en licht aan

Zondagmiddag om 14.00 uur heb ik in bad een soort van lichte water optilling, mee stroming in de rug gevoeld. Het voelde in ieder geval heel prettig en licht aan.
Dank jullie voor deze extra impuls aan alle zeeën en oceanen en elke zuiverende druppel is er weer een.

Jacqueline van Dijck

 

Ervaringen van Partners thuis

Ring om onze Aarde

Graag wil ik mijn ervaring met de nieuwe impuls van vandaag om 14.00 uur met jullie delen.

Wat ik ervaren heb: Grote verbondenheid met Bas en Maria en alle Partners van het Wholism Project.
Veel energie doorstroming in handen en voeten.

Eerst had ik mijn handen open met de palm naar boven (ontvangend), deze draaide ik toen met de palm naar beneden om een soort van ‘te geven’.
Toen kwam er duidelijk “nee” ze mochten anders om, ik mocht ontvangen, hiervan werd ik erg emotioneel.
Dit heb ik getransmuteerd.

SAMEN één grote verbondenheid als Partners, eerst vormden we een ring om onze Aarde, daarna vormden we een raster, alle Partners hand in hand een compleet raster, beschermend om onze moeder Aarde. WAUW

Ik was thuis en niet aan zee, dit was vandaag niet haalbaar voor me, ik heb me wel vóór twee uur teruggetrokken, mooi kaarslicht voor me op het bureau, zitten in een gemakkelijke stoel.
Het was een erg mooie ervaring! Geweldig dat dit heeft mogen gebeuren!

Petra Wilmsen
 

In mijn gedachten zag ik de dolfijnen kirrend dansen in het water

Graag wil ik vertellen wat ik vandaag ervaren heb i.v.m. de impuls die jullie mochten geven aan alle zeeën en oceanen.
 
Ik was vandaag gewoon thuis. Ongeveer een uur voor het geven van de impuls was ik nog bezig met allerlei administratieve beslommeringen, maar in gedachten, 's morgens al, was ik bij de energetische impuls die jullie zouden geven.
Ik dacht aan een aantal Partners van wie ik wist dat ze bij de zee zouden zijn en natuurlijk aan jullie.
 
Ongeveer een half uur van te voren, vlak voordat ik er echt voor wilde gaan zitten, voelde ik al heel duidelijk een verruiming in mijn borstkas, buik, eigenlijk mijn gehele romp.
Ik werd me ook bewuster van mijn bekken, het voelde steviger, krachtiger, meer verankerd.
Het was erg plezierig om dit allemaal te voelen. Ik voelde ook blijdschap en ontroering. Het voelde als dat er iets "groots" zat aan te komen.
 
Even later ben ik er dus echt voor gaan zitten.
Om nog wat meer in te tunen op wat zou komen en om me toch nog wat beter te verbinden met de oceanen en zeeën had ik even een meditatie-cd opgezet, waar ook oceaangeluiden en het ruisen van de golven op te horen was.
Ik diepte uit mijn herinneringen mijn eigen ervaringen op m.b.t. het zijn aan/in de zee.
Daarna heb ik de cd uitgezet en ben in stilte blijven zitten.
Ik transmuteerde met het Goddelijk Licht alles wat tussen mij in stond en het ervaren van de blijvende impuls die jullie mochten geven.
 
Inmiddels werd het twee uur, ik voelde nog steeds dezelfde verruiming en verankering in mijn lichaam.
Toen kreeg ik een beeld van walvissen en dolfijnen, die in de zeeën/oceanen leven. Van te voren had ik hier niet specifiek aan gedacht, meer aan de plastic soep en de vervuiling etc. waar nu hopelijk een omkering in mag gaan plaatsvinden.
Ik voelde in eerste instantie het diepe verdriet van de walvissen en de dolfijnen en vervolgens de vreugde en blijheid die ze nu hadden, na het geven van de energetische impuls.
Toen verschoof mijn aandacht, eigenlijk als vanzelf, zonder dat ik er bij nadacht, naar het plankton. Hier voelde ik iets soortgelijks, maar dan veel kleiner en subtieler. Voor mijn gevoel piepte het plankton een beetje.
Toen ik me weer ging focussen op de grote dieren in het water, kwamen er ook gevoelens van bevrijding bovendrijven en ik hoorde het woord .. eindelijk .. (alsof ze erop hadden gewacht).
In mijn gedachten zag ik de dolfijnen kirrend dansen in het water ...
 
Ik dacht bij mezelf nog dat ik me dit allemaal aan het verbeelden was, maar de tranen die opwelden van, eerst verdriet en daarna ontroering en ook dankbaarheid, vertelden toch een ander verhaal.
 
Ik ben heel blij dat jullie dit hebben mogen doen voor moeder Aarde en al haar wezens, met name natuurlijk voor alles wat leeft in de oceanen en zeeën.
Heel benieuwd ben ik naar de diepere betekenis van deze impuls en jullie verhaal hierover, als jullie over een paar weken naar de Partnerdag komen.
 
Annemiek Engels
 

Veel onrust en drukte ervaren in de huisartsenpraktijk

Op het moment zelf was ik thuis en ben ik in gedachten bij Hester en Jacqueline geweest, die beiden aan zee waren. Ik heb zelf geen duidelijke waarnemingen gehad om 14.00 uur.

Wel heb ik de week erna veel onrust en drukte ervaren op mijn werk in de huisartsenpraktijk en hoorde dit ook van diverse andere praktijken.
Bijvoorbeeld veel spoedgevallen, relatief jonge mensen die gereanimeerd moesten worden, veel meer telefoontjes dan anders en veel emoties bij mensen.

Fiona Willemsen